Okruchy historii z kronik parafialnych

1814r.
Ks. Obrębki wybudował drewniany kościółek (kaplica) pod wezw. Św.Ignacego Loyoli, plebanię i budynki gospodarskie w tym samym miejscu, gdzie obecny kościół. W r. 1815 sprowadzono 3 dzwony i organy.
1819r.
Powstanie parafii Zaborów z odłączonych od parafii Szczurowa wiosek: Zaborów, Pojawie, Kwików, Dołęga, Księże Kopacze i Wola Przemykowska, dekretem urzędowym przysłanym przez urząd cyrkularny w Bochni z datą 24 sierpnia 1819r. Parafia liczyła 1812 dusz.
1824r.
„Kościółek był drewniany, kryty gontem, długości 20, szerokości 14 polskich łokci, z jedną kaplicą pod wezw. św. Benedykta. Przy głównem wejściu była dobudowana dzwonnica. Ogrodzenie z chróstu . W ołtarzu wielkim obraz Matki Boskiej malowany na lustrze, w złoconych ramach, dwa ołtarze boczne z obrazami św. Antoniego i św. Józefa. Kościół był jeszcze filialnym parafji szczurowskiej. Ks Obrębki był tylko administratorem. Filia liczyła 2461 dusz, należała do diecezji w Tyńcu za Krakowem.” (J. Cierniak „Wieś Zaborów i Zaborowski Dom Ludowy”).
1834r.
Pierwsza wizyta biskupa.
1835r.
Wybudowanie Kościoła drewnianego przez kolatorkę Teresę Radecką. W następnym roku parafianie zbudowali nową plebanię i organistówkę.
1844r.
Papież Grzegorz XVI dekretem z dnia 29 lipca tegoż roku, wyznaczył odpust zupełny na dzień Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny.
1845r.
„Kościół ten pod wezw. Nawiedzenia N.M.P. 38 łokci długi, a 20 łokci szeroki, z dzwonnicą . Jeszcze nie było ołtarzy” (J. Cierniak „Wieś Zaborów i Zaborowski Dom Ludowy”).
1847r.
„Ołtarz wielki ufundowała Radecka a boczne bractwa z poszczególnych wsi w latach 1848, 1849, 1869. Kościół ten wymalowano w r. 1849. Organy sprawiono 1851r.” (J. Cierniak „Wieś Zaborów i Zaborowski Dom Ludowy”).
1858r.
W dniu 27 lipca 1858roku Ksiądz Biskup tarnowski Józef Alojzy Pukalski podczas kanonicznej wizytacji Dekanatu Woynickiego poświęcił nasz kościół i wybierzmował 1223 wiernych.
1864r.
Z ksiąg parafialnych „Tego roku w marcu zaprowadzony zastał stan wyjątkowy dla naszego kraju a przeto i Rewolucja Polska najsmutniejszy i opłakania godny koniec wzięła. W tem roku za wiedzą Najprzewielebniejszego Konsystorza zaprowadziłem w mem Kościele nabożeństwo majowe ku czci Najświętszej Marii Panny.”
1870r.
„Umarł ks. Ujejski, który tak był żałowany przez parafian, że nawet Izraelita (z Pęcisk) był w kościele na pogrzebie i głośno płakał, wołając: „umarł mój dobrodziej”. Rzeczywiście ks. Ujejski zostawił dobrą po sobie pamięć. Dbał o kościół, przytem był gorącym Polakiem (Współdziałał z Dołęgą i przygotowaniami do powstania w r. 1863) a przede wszystkim dobrym człowiekiem” (J. Cierniak „Wieś Zaborów i Zaborowski Dom Ludowy”).
1871r.
Zakupiono ziemię w celu rozbudowy cmentarza. Okopano go rowem, obsadzono drzewkami morwowymi, postawiono dębowy krzyż a w roku następnym pan Alexander Gunther właściciel Dołęgi wymurował kaplicę z grobowcem rodzinnym.
1871r.
W kronice parafialnej ks. Wolff pisze: „Cześć Bogu! Udało mi się przy pomocy Bożej nakłonić 4 gminy, tj. Zaborów, Pojawie, Dołęgę i Kwików, że się dnia 16 lutego zobowiązały utworzyć szkołę ludową, wystawić budynek murowany i wyznaczyć uposażenie dla nauczyciela. Do budynku szkolnego zobowiązał się Antoni Niedzielski, właściciel dóbr Zaborów, dostarczyć materiału murowanego, oraz zapłacić murarza i cieślę”

Ks. Wolff rozumiał, że chłop nie tylko powinien się modlić w kościele, ale jednocześnie uczyć się w szkole, a w domu mieć pod dostatkiem chleba. To też dzięki niemu zbudowano w parafii 2 murowane szkoły (na Woli Przemykowskiej i w Zaborowie), które objęły wszystkie wioski parafii
1874r.
Przestawiono dzwonnicę na obecne miejsce. Było to bardzo trudne gdyż „sztuka było przesunąć dzwonnicę z przyciesami już nie zdrowymi”. Dokonał tego Jakub Dupak ze Szczurowej, używając jedynie wagi, koła i liny. Przy pomocy 40 chłopów w trzy dni, przesunął dzwonnicę o przeszło 30 łokci nie zdejmując nawet dzwonów.
1877r.
Rozpoczęto budowę budynku murowanego z przeznaczeniem na szkołę 3 października 1878 roku poświęcono szkołę w obecności Inspektora okręgowego p. Habury. Pierwszym nauczycielem był Józef Prelich.
1882r.
W tym roku wykonano gruntowny remont w kościele parafialnym. „Pobito gontem dach na kościele i pomalowano, wystawiono nową sygnaturkę, dano także wszystkie okna nowe, wzmocniono ściany zawiązkami czterema”
1896r.
Odrestaurowano organy i sprawiono nowy cylindrowy miech. Odbudowano spaloną organistówkę i wyremontowano wikarówkę.
1897 - 1898r.
„W tych dwóch latach z pomocą Bożą i staraniem ks. Proboszcza Józefa Nikla naprawiono ściany kościoła - dano wszystkie nowe dębowe filary w Kościele, środek Kościoła wzmocniono 4 nowymi filarami, wyrestaurowano oszalowanie Kościoła wewnątrz i zewnątrz. Wybudowano zupełnie nową Kruchtę od głównego wchodu, odmalowano wewnątrz i zewnątrz Kościół a wszystko to kosztowało 2405 złr. Na pochwałę parafian wszystkich wyznać muszę, że bardzo chętnie składki dawali na ozdobę Kościoła. Znacznemi składkami przyczynili się do tego dzieła robotnicy parafialni, pracujący w Niemczech, a osobliwie ci, którzy wtenczas w Ameryce przebywali.”
1900 - 1901r.
Wybudowano nową plebanię do której ks. Proboszcz Józef Nikiel wprowadził się 22 października.
1903r.
23 - 24 maja odbyła się wizytacja parafii przez Ks. Biskupa Ordynariusz Leona Wałęgę.

„Z początkiem lipca w tym roku była niepamiętna powódź. Z 12 na 13 lipca przerwało wały wiślane i woda zalała Wolę Przemykowską, Księże Kopacze i Kwików. Woda doszła w Zaborowiu aż do błonia, leżącego przy drodze do Woli. Ludzie jeździli łodziami do Woli”.
1905r.
Założono ochotniczą straż pożarną.
1910r.
Urządzono we wsi Zaborów 500 - tną rocznicę bitwy pod Grunwaldem uroczysty obchód, fundując dla upamiętnienia tej chwili na „Kawcach” mały kopczyk i krzyż grunwaldzki.
1914 - 1918r.
Podczas I wojny światowej przez tereny naszej parafii odbywają się przemarsze wojsk austriackich cofających się po przegranej z Moskalami pod Kraśnikiem i wojsk rosyjskich pod Kraków. Z okresu walk nad Dunajcem powstał na cmentarzu parafialnym cmentarz wojskowy liczący 93 groby z pochowanymi 164 żołnierzami austriackimi i kilkudziesięciu Moskali (39). Ks. M. Dąbrowski w kronice parafialnej opisuje te wydarzenie „Z przerażeniem patrzyliśmy na narzędzia śmierci w czasie wojny, na armaty wypluwające szrapnele, które pękały w pewnej wysokości i rozrzucały stal i kule na wszystkie strony, wybuchające granaty, które wpadały w ziemię i robiły doły nawet na kilka metrów głębokie, widzieliśmy karabiny maszynowe wyrzucające z pasów niezliczone ilości kul. Widzieliśmy niezliczone ilości wojsk różnych rodzajów broni idących i jadących przez wieś całymi dniami i nocami. Dziwiliśmy się, że na jedno zawołanie cesarskie tyle milionów ludzi idzie na wojnę, na śmierć.” Na wojnie zginęło 22 Zaborowiaków, z tego 3 w Legionach Polskich.

Polska odzyskała niepodległość. „Mało kto przeczuwał, że w tej wojnie i Moskale i Austriacy i Niemcy przegrają, a Polska odzyska wolność.”
1925r.
W pierwszych dniach lipca przed odpustem parafialnym wylała Wisła i Usznica . Woda zalała Kopacze Wielkie i część Księżych Kopaczy, utrzymywała się przez 2 tygodnie i sięgała sufitów w domach. Ogrodzono całą plebanie sztachetami.
1926r.
W lipcu 17 kobiet i dziewcząt z parafii wzięło udział w pielgrzymce do Częstochowy.
Od 11 - 19 września trwały Misje Parafialne, które głosili Ojcowie Redemptoryści.
1927r.
25 sierpnia Ks. Biskup Sufragan tarnowski Dr Edward Komar przeprowadził wizytację kanoniczną i bierzmował 1080 parafian.
W Kwikowie z darów polonii amerykańskiej powstaje Dom Ludowy ze szkołą.
1928r.
I Komunia Święta na zdjęciu: Ks. Michał Dąbrowski- proboszcz, Grzegorz Gluza-kierownik szkoły, Kazimierz Gliniecki-nauczyciel
1928r.
Powstała mleczarnia w Zaborowie z filiami w innych wioskach.
1930r.
W Woli Przemykowskiej powstała samoistna parafia, duszpasterzem został wikariusz z Zaborowa Ks. Alojzy Młyniec.
1931r.
Według spisu ludności z dnia 9 XII parafia liczyła 2515 wiernych:
Zaborów - 784, domów - 168,
Pojawie - 632, domów 130,
Dołęga - 593, domów 124,
Kwików - 360, domów 77,
Księże Kopacze - 146, domów 28
1934r.
Na polecenie Ojca św. Piusa XI założono w maju katolickie stowarzyszenie mężczyzn i kobiet, jako dwa filary tak zwanej Akcji Katolickiej . Stowarzyszenie dziewcząt zaczęło już wcześniej swoje istnienie.
1935r.
„Od kwietnia przestały istnieć w Małopolsce i zachodnich połaciach kraju po wioskach i miasteczkach tzw. Gminy z wójtem na czele w każdej miejscowości, a nastały gminy zbiorowe z wójtem na czele, a sołtysami po wioskach. Naszą parafię wciągnięto do gminy w Szczurowej”.
1936r.
„23 sierpnia odbyło się poświęcenie Domu Ludowego w Zaborowie, wystawionego kosztem rodaków z Ameryki i krzyżaka kopcu dla uczczenia zmarłych na wojnie światowej i bolszewickiej Zaborowskich żołnierzy, których liczba wynosiła 31 osób. Uroczystość ta zaczęła się uroczystą sumą na dziedzińcu kościelnym z kazaniem wygłoszonym przez ks. dra i Prałata Andrzeja Cierniaka - profesora gimnazjalnego w Nowym Sączu, pochodzącego z Pojawia. Poświecenia, przemowy z balkonu skromny wiejski posiłek dla wszystkich zabranych, zorganizowane śpiewy i tańce ludowe wypełniły resztę programu. Uroczystość tą zorganizował zarząd domu ludowego z p. Jędrzejem Cierniakiem, wizytatorem ministerialnym oświaty pozaszkolnej na czele - stąd pochodzącym”.
© 2010 Parafia Zaborów
Wszelkie prawa zastrzeżone.
www.sebastiantkacz.pl, Alarmy, Monitoring, Komputery, Domofony, Wideodomofony, Termianale płatnicze, kasy fiskalne, anteny satelitarne i naziemne, telefon, internet